Przysłówki częstotliwości w angielskim: always, usually, often, sometimes, never
Przysłówki częstotliwości mówią, jak często coś się dzieje, i mają w angielskim stałe miejsce w zdaniu: stoją PRZED czasownikiem głównym, ale PO czasowniku 'to be'. Dlatego mówimy "I always drink coffee" (przed 'drink'), ale "She is usually busy" (po 'is'). W polskim szyk jest swobodny i często opuszczamy podmiot ("Zawsze piję kawę"), więc łatwo przez pomyłkę powiedzieć "I drink always" - to brzmi nienaturalnie. Pamiętaj też, że 'never' samo w sobie jest już przeczeniem: poprawnie jest "We never eat late", a nie "We don't never eat late".
Przykłady
- I always drink coffee. every time, the speaker drinks coffee
- She is usually busy. she is busy most of the time
- We never eat late. the group does not eat late at any time
Cała lekcja
Wszystko z filmu, w tekście.
-
<t>I walk always</t>. Brzmi źle, prawda? Jedno małe słowo nie na swoim miejscu i angielski kuleje. Naprawmy to raz na zawsze.
-
To przysłówki częstotliwości. Odpowiadają na jedno pytanie: jak często? I mają w zdaniu ulubione miejsce.
-
Wyobraź sobie skalę, od za każdym razem do nigdy. <t>Always</t>, <t>usually</t>, <t>often</t>, <t>sometimes</t>, <t>rarely</t>, <t>never</t>. To samo miejsce, inna ilość.
-
Oto zasada, która rozwiązuje wszystko. Przysłówek stoi PRZED czasownikiem głównym, nie po nim. Dlatego mówimy <t>I always walk</t>, nigdy <t>I walk always</t>.
-
Zobacz, jak to działa. Czasownik to <t>drink</t>, więc <t>always</t> staje tuż przed nim. I always drink coffee.
-
To samo miejsce, rzadziej. <t>Often</t> idzie przed <t>eat</t>. Zwykle, ale nie zawsze. They often eat out.
-
<t>Sometimes</t> jest elastyczne: może też otwierać zdanie, dla podkreślenia. Obie wersje są poprawne. Sometimes we walk to work.
-
Teraz jedyny wyjątek, który musisz znać. Przy czasowniku <t>to be</t> —<t>am</t>, <t>is</t>, <t>are</t>— przysłówek przeskakuje PO nim. <t>To be</t> jest wyjątkowe.
-
Zobacz to z <t>to be</t>. Czasownik to <t>is</t>, więc <t>usually</t> idzie zaraz po nim. She is usually busy.
-
Tu potyka się każdy. Rozdziela się <t>to be</t> i przysłówek. <t>I never am late</t>: źle. Przysłówek idzie po <t>am</t>.
-
I największy: <t>never</t> jest już przeczeniem. Więc nigdy nie dodawaj drugiego <t>not</t>. <t>I don't never eat late</t> to podwójne przeczenie. Powiedz po prostu <t>I never eat late</t>.
-
Jedno przeczenie załatwia sprawę. <t>Never</t> przed czasownikiem głównym, a sens jest całkowity: nigdy. We never eat late.
-
Trzy rzeczy do zapamiętania. Przed czasownikiem głównym. Po <t>to be</t>. I <t>never</t> stoi samo. Opanuj to, a twoje opisy rutyny zabrzmią naturalnie.