Present Simple - zdania twierdzące i końcówka -s w trzeciej osobie
Present Simple to angielski czas teraźniejszy, którym opisujemy nawyki, rutynę i fakty. Czasownik zostaje w formie podstawowej dla I/you/we/they, ale w trzeciej osobie (he/she/it) dodajemy końcówkę -s lub -es: porównaj "I work in a hospital." oraz "She works in a hospital.". Dla they nie dodajemy nic - mówimy "They speak French.". Pamiętaj, że w polskim końcówkę czasownika zmieniamy w każdej osobie i często pomijamy zaimek ("pracuję", "pracuje"), a w angielskim zaimek jest obowiązkowy, a osobliwą końcówkę zyskuje tylko trzecia osoba liczby pojedynczej.
Przykłady
- I work in a hospital. the speaker's job is at a hospital
- She works in a hospital. her job is at a hospital
- They speak French. those people speak French
Cała lekcja
Wszystko z filmu, w tekście.
-
Jest jedna malutka litera, na której potyka się prawie każdy, kto uczy się angielskiego. Pomiń ją, a idealne zdanie nagle brzmi źle.
-
Mówimy o present simple: czasie, którego używasz do nawyków, rutyn i faktów. To koń roboczy codziennego angielskiego i niemal automatyczny. Niemal.
-
Oto cała zasada. Czasownik zachowuje formę podstawową przy <t>I</t>, <t>you</t>, <t>we</t> i <t>they</t>. Ale przy <t>he</t>, <t>she</t> i <t>it</t> dodajesz -s. To jedno -s to najważniejsza rzecz do zapamiętania.
-
Osoby dzielą się więc na dwie grupy. Z jednej strony <t>I</t>, <t>you</t>, <t>we</t> i <t>they</t> używają czasownika w formie podstawowej. Z drugiej <t>he</t>, <t>she</t> i <t>it</t> — i tylko te trzy — biorą -s.
-
Spójrz na czasownik <t>work</t> we wszystkich sześciu osobach. Zmienia się tylko wiersz <t>he</t>, <t>she</t>, <t>it</t>; cała reszta jest identyczna.
-
Posłuchajmy. Przy <t>I</t> czasownik pozostaje bez zmian. I work in a hospital.
-
Teraz przejdź do <t>she</t>. To samo zdanie, ale czasownik dostaje swoje -s. She works in a hospital.
-
A przy <t>they</t> wracamy do formy podstawowej: żadnego -s, bo <t>they</t> to nie <t>he</t>, <t>she</t> ani <t>it</t>. They speak French.
-
Większość czasowników bierze po prostu -s, ale niektóre wymagają -es. Gdy czasownik kończy się na -o, -ch, -sh, -s lub -x, dodaj -es, żeby wciąż łatwo było go wymówić.
-
Tak <t>go</t> staje się <t>goes</t>, a <t>watch</t> staje się <t>watches</t>. He goes to work. She watches TV.
-
Jeszcze jeden niuans pisowni. Jeśli czasownik kończy się spółgłoską plus -y, zmień y na i i dodaj -es. <t>Study</t> staje się <t>studies</t>. She studies medicine.
-
I uważaj na czasownik <t>have</t>: nie tylko dodaje -s, lecz zmienia się w <t>has</t>. He has a car.
-
Oto pułapka, i jest to najczęstszy błąd w angielskim. Zapomina się o -s i mówi <t>He live here</t>. Poprawka jest malutka, ale kluczowa: <t>He lives here</t>.
-
I nie przesadzaj w drugą stronę. <t>I works</t> jest błędne: -s należy tylko do <t>he</t>, <t>she</t> i <t>it</t>.
-
Zapamiętaj więc: forma podstawowa dla wszystkich, plus -s dla <t>he</t>, <t>she</t> i <t>it</t>.