Przeczenia i pytania w present simple (do / does)
W angielskim do przeczeń i pytań w czasie present simple potrzebujesz operatora do/does (przy wszystkich czasownikach oprócz 'to be'). Mówisz więc "I don't like coffee." oraz "Does he live here?" — a nie po prostu odmieniasz sam czasownik, jak po polsku. Kluczowa pułapka: końcówka -s przechodzi na 'does', a czasownik główny ją traci, dlatego poprawnie jest "She doesn't eat meat.", a nie 'She doesn't eats'. Po polsku nie mamy takiego operatora — wystarczy 'nie' przed czasownikiem albo intonacja, więc tę konstrukcję trzeba w angielskim świadomie wyćwiczyć.
Przykłady
- I don't like coffee. the speaker does not like coffee
- Does he live here? asking whether he lives here
- She doesn't eat meat. she does not eat meat
Cała lekcja
Wszystko z filmu, w tekście.
-
<t>Does she works here?</t>. Brzmi niemal poprawnie, ale to małe -s cię zdradza. Naprawmy to raz na zawsze.
-
Oto kluczowa myśl. Przy prawie każdym angielskim czasowniku nie wystarczy dodać <t>not</t> ani przestawić słowa. Potrzebujesz małego czasownika posiłkowego: <t>do</t> lub <t>does</t>.
-
Wybór jest prosty. Używaj <t>do</t> z <t>I</t>, <t>you</t>, <t>we</t> i <t>they</t>. Używaj <t>does</t> z <t>he</t>, <t>she</t> i <t>it</t>: trzecia osoba.
-
I tu prawie każdy się potyka. Gdy pojawia się <t>does</t>, zabiera -s dla siebie. Czasownik główny traci więc swoje -s i wraca do formy podstawowej.
-
Zbudujmy zdania. Najpierw przeczenia. Z <t>I</t>, <t>you</t>, <t>we</t> lub <t>they</t> używamy <t>do not</t>, zwykle skracanego do <t>don't</t>. I don't like coffee.
-
Teraz trzecia osoba. Z <t>she</t> jest <t>does not</t>, czyli <t>doesn't</t>. I zauważ: jest <t>eat</t>, nie <t>eats</t>. To -s siedzi już w <t>doesn't</t>. She doesn't eat meat.
-
Pytania działają tak samo. Postaw <t>do</t> lub <t>does</t> na samym początku, potem podmiot, potem formę podstawową. Do you work here?
-
Z <t>he</t>, <t>she</t> lub <t>it</t> zaczynasz od <t>Does</t> i znów czasownik główny zostaje w formie podstawowej. Does he live here?
-
Ten sam posiłkowy wraca w krótkich odpowiedziach: nie powtarzasz całego czasownika, tylko <t>do</t> lub <t>does</t>. Yes, he does. No, he doesn't.
-
Teraz wielka pułapka. Skoro <t>does</t> już niesie -s, dodanie kolejnego do czasownika głównego jest błędem. Nie <t>Does she works</t>, tylko <t>Does she work</t>.
-
Tak samo z przeczeniami. Nie <t>He doesn't works</t>. Gdy jest <t>doesn't</t>, czasownik wraca do podstawy: <t>He doesn't work</t>.
-
Jeden ważny wyjątek: czasownik <t>to be</t>. Nigdy nie używa <t>do</t> ani <t>does</t>. Z <t>am</t>, <t>is</t> i <t>are</t> po prostu dodajesz <t>not</t> albo zmieniasz szyk zdania. She isn't here. Is she here?
-
Podsumujmy: <t>do</t> lub <t>does</t> tworzy przeczenia i pytania, <t>does</t> zabiera -s, a czasownik główny pozostaje bez zmian.