De zero conditional in het Engels
De zero conditional gebruik je voor dingen die altijd waar zijn: feiten, regels en oorzaak-gevolg. Beide delen van de zin staan in de present simple, dus geen 'will' of toekomende tijd: "If you heat ice, it melts." en "If I'm tired, I go to bed." Je kunt 'if' hier moeiteloos vervangen door 'when' zonder dat de betekenis verandert, zoals in "When the light is red, you stop." In het Nederlands zeg je gewoon 'als' en gebruik je de tegenwoordige tijd in beide delen, dus deze structuur voelt vertrouwd — let er alleen op dat je in het Engels nooit 'will' in de if-zin zet.
Voorbeelden
- If you heat ice, it melts. heating ice always causes melting
- If I'm tired, I go to bed. a habitual cause and effect
- When the light is red, you stop. a rule; 'when' = 'if' here
De volledige les
Alles uit de video, in tekst.
-
If you heat ice, it melts. Dat zinnetje verbergt de eenvoudigste conditional van het Engels, en de makkelijkste om fout te doen.
-
We gebruiken de nulconditional voor wat altijd waar is: feiten, regels, oorzaak en gevolg. Hier is het hele patroon in één regel.
-
Beide helften blijven in de present simple. Het <t>if</t>-deel is de voorwaarde; het andere is het gevolg dat altijd volgt. Geen toekomst, geen <t>will</t>: dit is tijdloos.
-
Begin met een natuurfeit. IJs verhitten doet het altijd smelten, dus beide werkwoorden staan in de tegenwoordige tijd. If you heat ice, it melts.
-
Het geldt ook voor gewoontes: een oorzaak en gevolg die voor jou elke keer klopt. If I'm tired, I go to bed.
-
De handige truc: in de nulconditional kun je <t>if</t> vervangen door <t>when</t> zonder dat de betekenis verandert. When the light is red, you stop.
-
Perfect voor instructies en regels, waar het gevolg elke keer gegarandeerd is. If you press this button, the machine stops.
-
Nu de grote valkuil. Voeg geen <t>will</t> toe. De nulconditional blijft helemaal in de tegenwoordige tijd; <t>will</t> hoort bij de eerste conditional, die over één toekomstig moment gaat, niet over een algemene waarheid.
-
Nog een nuance: de volgorde is vrij. Zet het gevolg eerst en het if-deel daarna, en je laat gewoon de komma weg.
-
Onthoud dus: voor wat altijd waar is, houd beide werkwoorden in de tegenwoordige tijd, en gebruik gerust <t>when</t> in plaats van <t>if</t>.