Third Conditional: ο τρίτος υποθετικός λόγος στα Αγγλικά
Ο τρίτος υποθετικός λόγος (third conditional) στα Αγγλικά μιλάει για το ανέφικτο παρελθόν — πράγματα που δεν έγιναν και εκφράζουν μεταμέλεια ή μια διαφορετική έκβαση. Η δομή είναι σταθερή: 'if' + past perfect (had + μετοχή) στην υπόθεση, και 'would have' + μετοχή στην απόδοση, όπως στο 'If I had known, I would have called.' (δεν ήξερα, οπότε δεν τηλεφώνησα). Στα Ελληνικά λέμε «αν ήξερα, θα είχα τηλεφωνήσει», μ' έναν χρόνο μόνο στην υπόθεση, γι' αυτό πολλοί μπερδεύονται και γράφουν λανθασμένα 'If I would have known'. Πρόσεξε τη σειρά των χρόνων: η υπόθεση παίρνει πάντα past perfect, ενώ το 'would have' μένει μόνο στο δεύτερο μέρος — 'She would have passed if she'd studied.' και 'If we hadn't left late, we wouldn't have missed it.'
Παραδείγματα
- If I had known, I would have called. the speaker didn't know, so didn't call
- She would have passed if she'd studied. she didn't study, so she failed
- If we hadn't left late, we wouldn't have missed it. leaving late caused missing it
Ολόκληρο το μάθημα
Όλα όσα υπάρχουν στο βίντεο, σε κείμενο.
-
Θέλεις να μιλήσεις για ένα παρελθόν που δεν συνέβη ποτέ: τις τύψεις, τα αν είχα; Υπάρχει ένα μοτίβο γι αυτό, κι ένας διάσημος τρόπος να το κάνεις λάθος.
-
Το χρησιμοποιούμε για μη πραγματικές καταστάσεις στο παρελθόν: πράγματα που δεν έγιναν, και το αποτέλεσμα που γι αυτό δεν ήρθε ποτέ. Να η μορφή του.
-
Δύο μισά. Το μισό με το <t>if</t> βάζει τη μη πραγματική συνθήκη: <t>had</t> συν μετοχή. Το μισό του αποτελέσματος χρησιμοποιεί <t>would have</t> συν μετοχή.
-
Πάρε το κλασικό παράδειγμα. If I had known, I would have called. Δεν ήξερα, οπότε δεν τηλεφώνησα. Και τα δύο μέρη είναι σταθερά στο παρελθόν.
-
Το αποτέλεσμα μπορεί να έρθει πρώτο, και τότε δεν χρειάζεται κόμμα. She would have passed if she had studied. Δεν διάβασε, οπότε κόπηκε.
-
Λειτουργεί και με αρνήσεις: μια αιτία κι ένα αποτέλεσμα που αποφεύχθηκε. If we hadn't left late, we wouldn't have missed it. Το να φύγουμε αργά είναι ακριβώς αυτό που μας το έκανε να το χάσουμε.
-
Γιατί αυτές οι μορφές; Το <t>past perfect</t> (<t>had</t> συν μετοχή) δείχνει ότι η συνθήκη τελείωσε κι είναι μη πραγματική. Το <t>would have</t> δηλώνει αποτέλεσμα που δεν ήρθε ποτέ.
-
Τώρα η διάσημη παγίδα. Ποτέ μη βάζεις <t>would have</t> στο μισό με το <t>if</t>. Δεν λέμε <t>if I would have known</t>: το μισό με το <t>if</t> παίρνει το <t>past perfect</t>: <t>if I had known</t>.
-
Και μην το μπερδεύεις με τον δεύτερο υποθετικό. Ο δεύτερος είναι το μη πραγματικό παρόν: <t>if I knew</t>. Ο τρίτος είναι το μη πραγματικό παρελθόν: <t>if I had known</t>.
-
Άλλο ένα, για τύψεις, η πιο συχνή χρήση του. If I had saved more, I would have bought it. Ένα κλειστό παρελθόν, που κοιτά πίσω σε ό,τι θα μπορούσε να ήταν.
-
Για να το κρατήσεις: <t>if</t> συν <t>past perfect</t>, μετά <t>would have</t> συν μετοχή. Και το <t>would have</t> δεν ακολουθεί ποτέ το <t>if</t>.